top of page

DEL POEMA A L'ESCULTURA

Como la luz de un sueño,

que no raya en el mundo pero existe,

así he vivido yo

iluminando

esa parte de ti que no conoces,

la vida que has llevado junto a mis pensamientos.

 

Y aunque tú no lo sepas, yo te he visto

cruzar la puerta sin decir que no,

pedirme un cenicero, curiosear los libros,

responder al deseo de mis labios

con tus labios de whisky,

seguir mis pasos hasta el dormitorio.

 

También hemos hablado

en la cama, sin prisa, muchas tardes

esta cama de amor que no conoces,

la misma que se queda

fría cuanto te marchas.

 

Aunque tú no lo sepas te inventaba conmigo,

hicimos mil proyectos, paseamos

por todas las ciudades que te gustan,

recordamos canciones, elegimos renuncias,

aprendiendo los dos a convivir

entre la realidad y el pensamiento.

 

Espiada a la sombra de tu horario

o en la noche de un bar por mi sorpresa.

Así he vivido yo,

como la luz del sueño

que no recuerdas cuando te despiertas.

 

Luis García Montero

Habitaciones separadas

Ed. Visor (1994)

Al escoltar el poema i la cançó m'ha produit una sensació de nostàlgia per algú. En aquest cas em dona a imaginar el autor que està enamorat d'una persona no corresposta. Recorda molts moments que van passar junts o potser els pot arribar a imaginar i pensar pero que realment no els hagi viscut.

En aquesta cançó veig molta elegància i em venen molts colors al cap.

Per realitzar aquesta escultura he utilitzat un ferro que es pot fer forma, amb el ferro li he donat una forma abstracte, no volia fer res en concret. Tot i que m'he guiat una mica la forma d'un arbre.

També la cançó i el poema la veig molt dolça (per l'amor que té) i amb diferents colors, pero també me la imagino molt fosca, ja que son pensaments, records, somnis...

Llavors he volgut jugar una mica amb els colors. Es veu com la base de l'escultura es tota fosca, que es com la part fosca dels pensaments, records, somnis.. i despres poc a poc es va obrint l'escultura en diferents formes abstractes com si fossin les branques d'un arbre i li he volgut donar tocs amb una mica de color que simbolitzaven l'amor de l'autor.

72221110-B3AE-478D-84AC-55E9C5078B7B (1)
ACBA8EFF-3B7C-44AF-A817-5A98CC094003.jpe
D75DFC77-2F94-4B07-B939-789A97F6DE02.jpe

Mentre anava creant l'escultura anava escoltant la cançó de fons i m'ha ajudat bastant.

Anna Vives Maestre

bottom of page